Stelling

Hij had er een heel weekend mee geworsteld en besloot op te stappen. CDA-dissident Ab Klink. Er was volgens hem geen basis meer om samen te werken. Er was ook geen vertrouwen meer. Spijtig en doodzonde noemt de partijtop het vertrek van Klink. Op internet wordt er verschillend over gedacht. Eerst er een rotzooitje van maken en dan vertrekken, slapper kan niet, schrijft iemand. Een ander vindt dat Klink met opgeheven hoofd kan opstappen. Klink heeft ruggegraat getoond. Karakter! Een politicus met principes die zijn geweten heeft laten spreken, waar kom je ze nog tegen. De beide overige dissidenten hebben besloten om te blijven. Principes en idealen wijken vaak voor de geur van het pluche, voor de macht. Dat is niet het geval bij Klink. Alhoewel weglopen is ook een beetje laf, weglopen voor je verantwoordelijkheid. Wat vindt U? Had hij moeten blijven zitten en de vinger aan de pols houden, het geweten van het CDA? Of is het goed dat hij principieel is. Onze stelling luidt: Klink had moeten bliiven zitten.